Wyniki uzyskane w ramach projektu Maszyny Gryn wskazują na szeroki potencjał dalszego rozwoju opracowanej technologii. Zasadnym kierunkiem byłoby rozszerzenie jej zastosowania na inne rośliny okopowe i korzeniowe, takie jak marchew, pietruszka, seler czy burak ćwikłowy. Wymagania agrotechniczne tych gatunków, w tym potrzeba głębokiego, lecz nieniszczącego spulchnienia oraz zwiększonego rozwoju korzeni pionowych, są zbliżone do ziemniaka. Technologia bezorkowego spulchniania z nawożeniem wgłębnym może stymulować rozwój korzenia palowego także u tych gatunków, co przełożyłoby się na poprawę efektywności wodnej czy lepszą dostępność składników pokarmowych.
Maszyny Gryn wpisuje się w kierunki rolnictwa regeneratywnego, umożliwiając spulchnianie i nawożenie bez odwracania gleby, co zmniejsza jej erozyjność i sprzyja stabilizacji struktury gruzełkowatej. Badania terenowe wykazały, że stosowanie technologii bezorkowej, w szczególności z nawożeniem na głębokość 35–55 cm zwiększa stabilność makroagregatów wodoodpornych, poprawia wskaźniki wilgotności oraz wzmacnia naturalne mechanizmy buforowania stresów wodnych. Rekomenduje się kontynuowanie testowania tej technologii w różnych warunkach glebowych i uprawowych, szczególnie na obszarach narażonych na susze, degradację struktury gleby i erozję wodną.
Wyniki projektu jednoznacznie wykazały, że umieszczanie nawozów w dwóch warstwach gleby, na głębokości 35 i 50 cm, przyczynia się do wzrostu całkowitej długości systemu korzeniowego ziemniaka. Rekomenduje się kontynuację badań w tym obszarze dla różnych gatunków upraw, w celu określenia optymalnej głębokości aplikacji składników pokarmowych. Taka strategia mogłaby wspierać budowę systemu korzeniowego odpornego na stresy abiotyczne, a tym samym poprawiać efektywność nawożenia oraz ograniczać straty składników do wód gruntowych.
Wysoki stopień wielozadaniowości technologii wskazuje na zasadność dalszego rozwijania maszyn. Dostosowanie do siewu rzepaku, kukurydzy czy buraków cukrowych może być przedmiotem dalszych działan. Takie podejście zwiększa elastyczność technologii w gospodarstwach, ogranicza potrzebę inwestowania w wiele oddzielnych maszyn, a zarazem wspiera efektywne gospodarowanie zasobami gleby zgodnie z zasadami zrównoważonego rolnictwa.